تبليغاتX
تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم !

 

و من هنوز هیچ چیز باورم نمی شود ...

            کاش با ماندنت ثابت می کردی که دوستم داری ...

                             عزیزتر از جانم ... بیشتر از همیشه دوستت دارم ...

 

 

 

 سفر ایستگاه

 

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود !

و من چقدر ساده ام ...

که سالهای سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام !

 


لينك ثابت نوشته شده در شنبه هفدهم شهریور 1386ساعت 23:30 توسط ::زهره محمدپور::